Lees hardop snel, start nu, herhaal indien nodig. Ik bestuur een vitamine energiedrank vrachtwagen. Het is zo’n drankje dat eruit ziet als een geneesmiddel. Er wordt niet van je verwacht dat je het lekker vindt, wat goed uitkomt; het smaakt namelijk naar kinderhoestsiroop, alleen groen. Gouden business: Groen water, twee euro per flesje. Dat genies wat je hoort, waait jouw kant op, met medeleven van onze raad van bestuur. Dat geluid wat je hoort is mijn baas zijn stroomafwaarts klotsende water. Er is iets onsmakelijks aan het vlees en wanneer je er zo misselijk als een hond van wordt, zal deze voedingsmiddelen multinational die ik vertegenwoordig met mijn kont in deze stoel, en deze grote blauwe energie verslindende eurobiljettendrukker dat gekoeld moet worden met liters energiedrank, je naar het ziekenhuis sturen. Het doet ons denken dat de aardappel de vijand was, ons pensioen een gift; het laat ons dusdanig veel voor onze vakanties betalen dat we ze niet kunnen bekostigen. Neem een groen watertje. Je ziet er niet zo goed uit. Kom je wel aan je nachtrust? Er is een product dat wellicht helpt, altijd. Slaap is blauw, denk ik. In plaats van minder te werken en beter te eten, is er een drankje met -jawel- vitaminen! Oude vertrouwde vitaminen opgelost in oud vertrouwd water; dat moet wat waard zijn. Ik stuur de vitaminen vrachtwagen naar de zuidelijke landen en rij terug de grens over in een andere vrachtwagen met een vracht van geïmporteerd koolzuurhoudend anders iets. Ik weet niet hoe de vitaminen vrachtwagen weer naar het noorden moet komen. ‘s Nachts breng ik een bezoekje aan mijn vriendin, twee of drie keer per week, afhankelijk van het dienstrooster. Mijn vraag voor jou, wetende wat jij weet over business, plan ik mijn route om mijn vriendin te bezoeken in het wingewest, of zoals met alles, eigenlijk andersom?

© Dennis Keizer 2009