Litanie

Terwijl ik me nog herinner, de kleur van de sneeuw vóór mij, zingt achter mij op de hoge bergrug, het vuur door het droge hout bij dagenraad, dat ons naar de rivier drijft. Alvorens er geen meer zijn, buigen de forellen als spieren in de stroming terwijl ze hun schaduwen over de rimpelige bedding volgen. Kijkend naar de oppervlakte, zou de flikkerende rivier het vuur kunnen zijn. Kijkend naar jou, zou ik denken dat de vlammen leven in je ogen. De wereld ligt nog niet in as en terwijl hij brand is er nog kans. Laat mij jou helpen, deze laatste dag, met wat voor kleins dan ook. Ik kan je steun bieden. Ik kan je door het snelle water dragen, naar een oever buiten bereik van het vuur dat als lava een minuut achter ons vloeit. Terwijl ik het kan voelen, jouw zijdezachte meisjesarmen over mijn schouders, je vingernagels schrapend langs mijn hoofdhuid, laat mij jou vertellen wat ik tot dusver in gedachten houd. Ik heb de zonsondergang van gisteren, de kleur en geur ervan, het kampvuur toen het uitdoofde, de handvol vlekkerige sterren die wij bij opklaring konden waarnemen, en de misdadiger van mijn eigen hart, voor het geval dit alles ons laatste was, of als we meer van elk krijgen, heb ik deze om ze mee te vergelijken. Gisteren was een alledaagse avond zoals de meeste, tot we niet zeker zijn of er nog een komen zal. Jij, echter, bent onvergelijkbaar. Laten we duimen. Terwijl het raast over de rotsen onderaan de berg, voert de rivier weg van het vuur boven smeulend dood hout dat knettert terwijl het rolt. Laat mij daar maar zorgen om maken. Vestig jij je blik op de ver gelegen oever of tel hoeveel kleuren het vuur achter ons op de sneeuw werpt om het op perzik te doen lijken -de gelen, de oranjes, tel ze, benoem de gelen, benoem de roden.

© Dennis Keizer 2008

← Previous post

Next post →

2 Comments

  1. Die bescherming en rust ondanks de dreiging is heel bijzonder en liefdevol.
    Het verlangen naar de armen, zou je het vuur bijna doen vergeten.

  2. Nou, heb inmiddels een paar verhaaltjes gelezen en ben echt onder de indruk. Wat mooi zeg. Vooral deze ‘Litanie’, mooie woorden en zinnen gebruik je. Ik zal binnenkort de andere verhaaltjes lezen.

Leave a Reply